Vancouver, miasto w południowo-zachodniej Kanadzie, w prowincji Kolumbia Brytyjska, leży przy ujściu rzeki Fraser do cieśniny Georgia (Ocean Spokojny) i zamieszkuje go 558 tys. mieszkańców, zespół miejski zaś 2 mln (2000 r.). Jest to największe miasto i ośrodek gospodarczy zachodniej części Kanady. Vancouver wraz z Rio de Janeiro i Hong-Kongiem, należą do najpiękniej położonych miast świata (ocean, góry, dziewicze lasy, jeziora...). W 1995 roku w rankingu Corporate Resources Group, Geneva, spośród 118 miast świata, Vancouver zajął drugie miejsce pod względem jakości życia. W 2001 r., z 213 miast świata, Vancouver został wybrany przez firmę konsultacyjną William M. Mercer jako najlepsze miasto do zamieszkania na świecie.

Vancouver leży pomiędzy oceanem a majestatycznymi górami (Góry Skaliste) przykrytymi czapami śniegu. Olśniewające centrum miasta zajmuje wąski półwysep, od strony północnej przylegający do Burrard Inlet, a od strony zachodniej oblewany wodami English Bay. Granicę południową stanowi False Creek.

Główna część miasta rozpościera się na południe aż do rzeki Fraser. Jest to ruchliwy port, z idyllicznymi plażami i nadbrzeżem, wspaniałymi parkami, drapaczami chmur po drugiej stronie Burrard Inlet, za którą leżą tętniące życiem mieszkalne dzielnice North i West Vancouver. Osiedla położone są na wyżynnym terenie. Za dzielnicami podmiejskimi wyrastają strome, zalesione zbocza Gór Nadbrzeżnych. Tworzą one kontrastowe tło dla sylwetek budynków w centrum. Nic dziwnego, że właśnie tutaj powstał Greenpeace.

Mieszkańcy Vancouver maksymalnie wykorzystują wyjątkowe położenie miasta. Już po krótkiej podróży mogą znaleźć się w środku dzikich terenów w głębi lądu. Tak jak turyści, żeglują, pływają, łowią ryby, wędrują, jeżdżą na nartach, grają w golfa lub tenisa – każdy znajdzie coś dla siebie. W Vancouver znajduje się światowej klasy muzeum oraz znakomita orkiestra symfoniczna, działają zespoły operowe, teatralne i baletowe. Latem odbywa się wiele festiwali.

Miasto ma też swoje wady. Jego rozwój opiera się przede wszystkim na działalności portu, do którego przewozi się towary z głębi lądu – drewno, pszenicę i surowce mineralne. Przeładowuje się tu więcej suchego tonażu niż w Seattle, Tacoma, Portland, San Francisco i San Diego razem wziętych. Port w Vancouver, zwany ze względu na położenie bramą na Daleki Wschód, pełni kluczową rolę na nowych światowych rynkach Pacific Rim. Do dobrobytu miasta przyczynił się także napływ imigrantów. W ubiegłej dekadzie przybyło wielu Chińczyków z Hongkongu (tzw. „ludzie z jachtów”), co wpłynęło na wzrost cen nieruchomości i nieco zmieniło oblicze miasta, dotąd będącego etnicznie zintegrowaną metropolią.

Vancouver zamieszkuje wiele narodowości i w mieście wyraźny jest wpływ różnych kultur. Większość pierwszych emigrantów osiedliła się w Chinatown, jednej z licznych etnicznych enklaw (są także dzielnice włoskie, greckie, hinduskie i japońskie). Nowoczesne i eleganckie miasto nabrało świeżości. Równocześnie jednak uwidoczniły się zaniedbane, wschodnie dzielnice, zamieszkałe przez ubogich emigrantów z całego świata. Niskie czynsze oraz kosmopolityczna młodzież nieoczekiwanie przyczyniły się do powstania zjawiska kontrkultury, czego świadectwem są restauracje, sklepy z odzieżą używaną, awangardowe galerie, kluby oraz bary.

W ciągu zaledwie pięciu lat, od 1987 do 1992 r. liczba mieszkańców miasta zwiększyła się aż o 17%. Centrum rozrasta się na południowy wschód od starego serca miasta, w kierunku starszych i jeszcze do niedawna zaniedbanych dzielnic. Symbolem rozwoju w ostatniej dekadzie jest znakomita biblioteka oraz kompleks artystyczny. Ceny nieruchomości w Vancouver są obecnie wyższe niż w Toronto. W latach 90. w mieście powstało trzecie co do wielkości – po Los Angeles i Nowym Jorku – centrum produkcji telewizyjnej, w którym zrealizowano między innymi słynne Z archiwum X.

Po pięknym Vancouver wystarczy tylko pospacerować, by zapomnieć o troskach. Jest to "miasto, w którym każdy chciałby zamieszkać", jak pisał Jan Morris. W zimę temperatura wynosi od 2°C do 6°C, latem zaś oscyluje w przedziale 20-32°C. Częste są deszcze, natomiast opady śniegu występują bardzo rzadko. Jeśli jednak ktoś lubi śnieg, Vancouver leży tylko 1,5 godziny od wspaniałego zimowego ośrodka Whistler i tylko 20 minut od lokalnych stoków narciarskich. Stwierdzenie, mówiące, że można tu jeździć na nartach i żeglować tego samego dnia jest faktem. Latem turyści zazwyczaj żeglują, wędrują, jeżdżą na nartach, łowią ryby itd., albo chodzą na plażę, wylegują się w parku lub przesiadują w nadmorskich kawiarniach.

Warto zwiedzić centrum, kipiący życiem rynek Public Market oraz wiktoriańską starówkę – Gastown, z licznymi antykwariatami i butikami. Chinatown to dzielnica interesujących sklepów, restauracji i nieprzyzwoicie ruchliwych ulic. Aby poczuć atmosferę miasta, należy się udać do Stanley Park, ogromnego, półdzikiego terenu z pięknymi ogrodami i plażami, położonego na północnym krańcu półwyspu w śródmieściu.  Tutaj mieści się również akwarium, gdzie pływają rekiny ludojady, delfiny oraz wieloryby. Granville Island, ze swoimi licznymi sklepami, jest jednym z najlepszych miejsc w mieście na spacery. Osoby ceniące rozrywki intelektualne nie zapomną o wizycie w Museum of Anthropology z wyjątkowym zbiorem totemów, czy muzeach w kompleksie w Vaniera Park (najłatwiej dotrzeć tu z wyspy Granville). Warto również zobaczyć Galerię Sztuki w starym ratuszu, która posiada kolekcję kanadyjskiej artystki Emily Carr. Z Vancouver można dostać się na pobliską potężną wyspę Vancouver Island, kryjącą wiele cudów natury.

Turyści, którzy nie planują dłuższego pobytu, zdążą obejrzeć najważniejsze atrakcje w ciągu dwóch dni. Pozostali mogą jeszcze zwiedzić rejon na północ od śródmieścia. Na wycieczkę przez Burrard Inlet do North Vancouver warto się wybrać chociażby dla samych widoków z promu SeaBus. Popularnością cieszy się wyprawa do wiszącego mostu Capilano w północnej części miasta oraz przejażdżka kolejką linową na Grouse Mountain, z której rozpościerają się fantastyczne widoki na miasto.